Liefde officieel in het verdomhoekje (2022)

Het WK doet zijn werk. De discussie wordt gevoerd en we zien ook dat we van elkaar leren en ons gedrag aanpassen. De eerst zichtbare vrucht van de uitwisseling tussen culturen is een stevige herijking van het concept liefde. Want waar voor het WK de meeste Europese landen het nog een goed idee leek om liefde in alle vormen te promoten zien we nu dat het discours van winnen en presteren de boventoon voert. Denk hierbij aan de one-love Band en het Shirt van Belgie waar het woord love op te vinden was, schandalig in retroperspectief.

Het is heerlijk om te leren en je bent er nooit te oud voor. Denk nu is goed na….
Want kleven er niet een hoop nadelen aan liefde.

Het kan pijn doen, je hart kan gebroken worden en sommige ellendelingen spreken zelfs over het geheel opnieuw moeten opbouwen van hun identiteit nadat ze L-o-v-e- eindelijk vaarwel gezegd hebben. Er bestaan ook verschillende bewijzen dat mensen abnormaal dik worden van liefde, vooral vrouwen blijken daar gevoelig voor te zijn. Daarnaast worden er als gevolg van liefde soms ook nakomelingen geworpen en dit is misschien wel de grootste bedreiging van het klimaat op aarde en onze duurzaamheidsdoelstellingen daarbinnen.

Ook historisch gezien heeft liefde het aflaten weten. Want wie kent ze nog, de stinkende hasj-rokende hippies uit de jaren 60? Niets, zou er boven de liefde en harmonie gaan. Maar wat heeft het navelstaren ons gebracht?
Klimaat problemen, verdeeldheid en bureaucratie. Het wordt dus hoog tijd voor de 4e emancipatiegolf. Hierin maken we onszelf los van liefde. Verlangens en aardse afhankelijkheden zijn een bottleneck voor onze vrijheid. Daarnaast heeft liefde ingrijpende gevolgen voor productiviteit van arbeiders en burgers. We gaan stoppen met als maar bezig zijn met elkaar en gewoon huizen bouwen, de wereld redden of aan onszelf werken. Ook hier zien we dus een nieuwe moraal van presteren en excelleren.  

Internationaal gezien worden de eerste hervormingen zichtbaar. Inspirator Qatar verbied liefde en laat de handhaving hiervan voorlopig aan 1e, 2e, en 3e officials. Op dit moment op straffe van een gele kaart, maar wellicht wordt er in later stadium toch overgegaan op het meer traditionele stenen gooien.

In Nederland gaat hoogstwaarschijnlijk gekozen worden voor een oplossing die weer beter past bij onze cultuur. Mark R. geeft aan voornemens te zijn liefde een halt toe te brengen door dit stevig te gaan belasten. “Evenals bij andere verslavende middelen zoals drank en rookwaar zien we ook voor de liefde goede kansen om de staatskas te spekken. Zoals immers aangetoond is ook de liefde zowel lichamelijk schadelijk (dikke vrouwen) als verslavend, een accijns zou derhalve dus een uitstekend middel zijn om de sukkels voor de liefde een arm uit te draaien en liefde überhaupt te ontmoedigen. “

SGB-news verwacht dat er een soortgelijke trend te zien zal zijn als bij roken waarbij de liefde eerst in de werksfeer in de ban wordt gedaan. Hierdoor wordt het klimaat in werkruimte een stuk aangenamer en productiever. In de horeca zullen ook maatregelen volgen. Je kunt dan eindelijk gewoon rustig wat eten in een restaurant zonder steeds in de liefde van anderen te zitten en dat is een geruststellend idee.

De enige vorm van liefde waar uiteindelijk nog ruimte blijft voor de vasthoudende liefhebber zal zelfliefde zijn. Deze vorm is immers lastig de kop in te drukken en in eerste instantie vaak goed te verbergen. Zo komen we dus langzaam maar zeker in een nieuw Utopia (niet te verwarren met Ethiopië) waarin we als productieve narcistische burgers veel meer ruimte hebben voor onszelf en om de ware problemen op de wereld aan te pakken.

Waar een stukje cultuuruitwisseling al niet goed voor kan zijn!

Ben je het er allemaal niet mee eens, bedenk dan eens dat verboden liefde ook weer voor wat spanning kan zorgen in jouw relatie! Hoe dan ook dus een echte Win-Winsituatie!