O gij broekus, strakker dan soms goed voor mij is. Met uw groene glans die tijd en ruimte tart. Wonder der mode, door de goden verkozen. De voorspellingskunst die uit uw stof ontspruit, ongeëvenaard.
De bobbels spreken in mystieke tongen, wijsheid verborgen voor stervelingen. Onthul de profetieën in uw naden gezongen.
O, magische broek, ik zoek u.
U ontketent een honger, een onverzadigbaar vuur, Het smachten naar uw stakheid en groenheid, zo eeuwig en puur.
