De zin van onzin (2022)

Ff serieus,

De wereld staat in brand en problemen lijken zich op te stapelen. Als verwende westerling met te veel mogelijkheden vind je jezelf terug in een flink aantal luxe problemen en misschien nog een paar echte. Toch ontkom je maar lastig aan je eigen ethische kompas. Je wordt immers regelmatig geconfronteerd met je eigen machteloosheid om een serieuze impact te maken op de koers van de wereld. Dus wellicht zoek jij de oplossing in comfort-eating?

Op naar de winkel. Maar een eenvoudig supermarkt bezoek voelt ook al weer als een ethisch mijnenveld. Je wilt iets gezonds eten, maar de mango komt van te ver en de avocado heeft te veel water nodig om te groeien. Je vleesvervanger zorgt voor ontbossing. De paprika is gekweekt uit zaden van een monopolist. De komkommer blijkt helemaal niet gezond maar vooral nat te zijn plus al zijn kromme broertjes zijn verloren onderweg. 

Uiteindelijk heb je toch een keuze gemaakt tussen de minst onverantwoorde opties, die dan hopelijk op de juiste manier verpakt zijn. Voorzichtig stop je deze parels van de verlichte geest in het tasje (wat je natuurlijk niet bent vergeten).

Thuis gekomen monitor je nauwlettend de schermtijd van de kinderen en probeer je binnen die tijd wat te koken. Op gas, gadverdamme! Dus halfgaar is ook bijna gaar, want anders liggen er weer mensen krom ergens anders. 

Super trots gooi je uiteindelijk iets toch nog iets redelijk smakelijks op tafel. Hier worden de vorken nogaleens bestuurd als graafmachines. Waardoor zorgvuldig ethische verantwoorde samengestelde parels van de aarde alsnog vrolijk in het rond vliegen. Verspilling is killing.

Zo zijn er veel, soms te veel, beslissingen en momenten op een dag waar je het allemaal niet weer weet en denkt mag het wat simpeler. Iets minder beladen. Iets luchtiger. Iets meer joie de vivre. Iets geiniger of gewoon anders…

En daarom precies is er niets heerlijker dan jezelf onder te dompelen in een bliss van onzinnigheid. En dan liefst het summum van zinnigheid binnen de kaders van de onzin. Het najagen van iets episch, het symbool voor volmaaktheid, leunend op de illusies van almacht, wat toch de maakbaarheid van de toekomst dichterbij brengt. Plots valt alles op zijn plek en weet je wat je die tijd al begeerde. Een Strakke….Groene…Broek!