Gisteravond kregen we een sterk staaltje relativeren voorgeschoteld naar
aanleiding van het bloedeloze gelijkspel tussen Oranje en Les Blues. Het was
inspirerend om te zien over welke mentale veerkracht de mens beschikt in
momenten van uitzichtloosheid, teleurstelling en ongeloof. Dit werpt de vraag
op: kun je alles in het leven relativeren met de uitspraken “toch een punt
gepakt” en “toch weer de nul gehouden”? Daarnaast vragen wij van
SGB-news ons af welke van deze twee uitspraken nu de go to
relativering zou zijn in iedere situatie zou kunnen zijn.
We nemen u mee in een aantal scenario’s om meer zicht te krijgen op dit
vraagstuk.
Stel je doet mee aan een epische voorspelwedstrijd en hiervoor moet je soms
tergend lang naar voetbalwedstrijden kijken die pijn doen aan de ogen, het
hoofd en het hart. Dit overkwam bijvoorbeeld Mario, De Snee, Semi-Fitgirl,
Marchibald, en Daanalyticus gisteravond. Na afloop bleek dat zij ondanks de
wedstrijd en hun net niet goede voorspelling, toch een punt hadden gepakt. We spraken
met Semi-Fitgirl. Ze stond net een kaassoufle weg te werken en riep enthousiast
“toch weer de nul gehouden!” Dit terwijl Mi Ma (15) en Swampie (14)
voorlopig toch uitblinken in het houden van de nul na 21 wedstrijden in
tegenstelling tot Timpossible die voorlopig pas 9 keer de nul hield en
voorlopig de beste voorspellaar van wedstrijduitslagen is.
Het leek er dan ook op dat de door Fitgirl gerelativierde punten, toch beter
af waren geweest met de opmerking “toch weer een punt gepakt”. Maar je kunt natuurlijk ook niet zomaar van iedereen verwachten dat ze de
juiste relativering weten toe te passen voordat ze dit artikel hebben
doorgeakkerd. We gaan dus snel verder met een ander scenario.
Stel je bent een zin. Die geschreven wordt. En in plaats van een komma zet
de schrijver een punt neer. Als zin zijnde irriteert jullie dit omdat je hierdoor
opeens met zijn tweeën zijn. Je kent het natuurlijk wel. Je bent plots de helft
van je existentie en zeggenkracht verloren. Het is alsof je het wij was in een langdurige
relatie die plots verbroken wordt. Je moet dus als halve-zin verder maar, hoe
weet je nog wie je bent en hoe vind je de kracht om verder te gaan? Al snel
hunker je naar een goede relativering. Je pakt het boek “de kunst van het
relativeren” en al snel hoor je jezelf tegen jouw spiegelbeeld roepen:“Toch weer
de nul gehouden”, terwijl je de tranen probeert weg te vegen van je natte
wangetjes. Je wacht even maar het doet niets voor je. Dan komt het moment
waarop je teruggrijpt naar “toch weer een punt gepakt”. Dit doet je denken aan
de schrijver en hoe die een punt pakte in plaats van een komma en je bent ontroostbaar.
Kortom dit scenario slaat nergens op. Niet om direct alles buiten mezelf te
leggen maar er worden ook weinig scenario’s aangeleverd. Ik bedoel, “toch weer
de nul gehouden”, toch weer een punt gemaakt!
Een veel beter en geloofwaardiger scenario is natuurlijk de dag dat de dollar
valt. Plots is al het geld niets meer waard. Veel mensen maken zich zorgen over
hoe het verder moet. Maar op de hoek van de straat staat Ramona, een slanke
zwerver die probeert nog wat geld bij elkaar te bedelen. Gister had ze een
goede dag gemaakt. Door haar innemende glimlach en het feit dat ze de sporen
van haar drugsgebruik aardig weet te verbergen achter haar accordeon, waren
mensen vrijgeviger geweest dan ooit. Halverwege de dag had ze haar bedelbekkertje
ingeruild voor een emmer en zelfs deze was helemaal vol gekomen. Tegen 15:00 had
ze de tijd genomen om de balans op te maken. Tot haar eigen verbazing had ze in
een paar uur een klein vermogen weten op te bouwen van 31.652 dollar. Rond
16:00 merkte ze op dat ze voor het eerst in jaren weer durfde te dromen. Met
dit bedrag zou ze haar leven weer op de rit kunnen zetten. Eindelijk zou ze haar
eigen nagel en zonnestudio gaan opzetten RamoNails & Sun. De volgende dag
echter bleek haar verrassende vermogen volledig verdampt te zijn door de val
van de dollar. Maar Ramona was niet iemand die bij de pakken neer ging zitten. Financieel
“toch weer de nul gehouden” dacht ze bij zichzelf en ze pakte haar accordion om
het lied “Toch weer een punt gepakt in te zetten”. Dit nummer bied Ramona altijd
troost. Die die voetballers hebben het toch ook niet makkelijk denkt ze.
Nu moeten we zeggen dat wij van SGB-news behoorlijk onder de indruk waren
van Ramona en hoe ze er allemaal mee omging. Zelfs zo onder de indruk dat we
besloten om de conclusie van dit artikel maar aan de lezer zelf te laten. We
zalven onzelf met de gedacht dat we ook dit jaar voorlopig “toch weer de nul
hebben gehouden” als het gaat om het raken van kant of wal.
